Μοκέτα – χαλί. Πληροφορίες και ιστορίες.
Ένα άρθρο από τον φίλο τον Κώστα (διάσταση & χώρος)
Μοκέτες – χαλιά και κοκκινομάλλες μάγισσες
Τελευταία ακούστηκε απο γιατρό η προτροπή να αφαιρεθούν όλες οι μοκέτες και τα χαλιά απο τα σπίτια, γιατί ειναι η αιτία πολλών ασθενειών. Ο αφορισμός θυμίζει χέρι πονάει και χέρι κόβει, ή τις γυναίκες που στέλνονταν στη πυρά τον μεσαίωνα σαν μάγισσες, επειδή είχαν αποκλειστικά κόκκινα μαλλιά. Τελικά ειναι οι μόνες που τους αξίζει η πυρά, ή πρέπει να κάψουμε και τις ξανθιές, και τις μελαχρινές, και τις καστανές, για να μείνουν μόνο ….οι φαλακρές;
Τα τηλεοπτικά μικροβιολογικά εργαστήρια βρήκαν εκατομμύρια μικρόβια στα σφουγγαράκια των πιάτων, στο πρώτο αποτύπωμα ενός παπουτσιού που πάτησε πάνω σε ένα απολυμασμένο μαρμάρινο δάπεδο, στην απολυμασμένη πετσέτα που πρωτοσκουπίσαμε τα χέρια μας, κλπ. Τους διέφυγαν και τα ιστορικά στοιχεία, που θα ενίσχυαν τις απόψεις τους, αν τις προσάρμοζαν ανάλογα, δηλαδή σύμφωνα με την φιλοσοφία του εκάστοτε ρεπορταζ, παρουσιάζοντας τις σαν καταγεγραμένες αλήθειες.
Θα μπορούσαν π.χ να έλεγαν ότι ο κορυφαίος αρχαίος τραγικός Ευριπίδης, πιθανά θα έκανε τις ίδιες διαπιστώσεις, παράτησε τα σπίτι του στην Αθήνα και όλα τα υπάρχοντα του, και έζησε επί χρόνια συγγράφοντας στην περίφημη σπηλιά της Σαλαμίνας, ενώ ο Διογένης, γνωρίζοντας κατά το πιθανότερο μία από τα ίδια, αφού έμενε σε ένα υγιεινότατο πυθάρι, θριαμβολόγησε όταν είδε ένα παιδί να πίνει νερό από την φούχτα του, έσπασε το ποτήρι του και υπερηφανότατα άρχισε στα γεράματα να πίνει με τα χέρια του.
Ο πόλεμος κατά των μικροβίων λοιπόν, είχε αρχίσει 2.500 χρόνια πριν. Κάμερες λοιπόν, στο σπίτι του γιατρού και των δημοσιογράφων, να τους αποδείξουμε, εκεί που ακουμπάνε, εκεί που στεγνώνουν τα χέρια τους,τι κοινότητες υπάρχουν, ζουμ στα πιρούνια, τα μαχαίρια, τις ψωμιέρες, στα ρούχα, στα εσώρουχα, να αναδείξουμε απειροελάχιστα μικρόβια σε τηλεοπτικές διαστάσεις ελέφαντα, να διαπιστώσουν τα δισσεκατομύρια μικρόβια που κάθε άνθρωπος περιβάλλεται, και φωτιά σε όλα όσα υπάρχουν γύρω μας, και ζήτω οι (απολυμασμένες) σπηλιές. Εμπρός στον δρόμο του Ευριπίδη και Διογένη.
Ο κάθε νοήμων άνθρωπος, με γνώσεις δημοτικού, ξέρει λοιπόν, ότι αυτά τα μικρόβια, κρατάνε σε ισσοροπία την υγεία μας, και συντελούν στην θωράκιση και άμυνα του οργανισμού μας. Οι χειρονάκτες εργαζόμενοι σε χωράφια, οικοδομές, καράβια, αυτοκίνητα κλπ, διαπιστώνουν ότι παρ ότι ζουν καθημερινά μέσα σε υπερλερωμένα υλικά, χαίρουν άκρας υγείας.
Μεγάλη ηταν η εισαγωγή, αλλά διασκεδάσαμε και λίγο.
ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΑ
Χαλί και μοκέτα λοιπόν. Μάλλινη η συνθετική. Υγειϊνότατα υλικά διακόσμησης με πλήρη χρηστική αξία. Μοκέτα και μοκετόχαλα, ντύνουν τα σπίτια από τοίχο σε τοίχο, σε όλη την Βόρεια Αμερική και την Βόρεια Ευρώπη. Υλικό που υπάρχει στα εκατομμύρια σπίτια των δύο ηπείρων, για να αντιμετωπίσουν, αρχικά, το κρύο, αλλά η τεχνολογία τους έδωσε και την δυνατότητα να εξυπηρετήσουν την διακοσμηση, επάξια. Υλικό που θεωρήθηκε και στην χώρα μας, από το 1987 αν θυμάμαι καλά, υποχρεωτικό βάσει ευρωπαϊκού νόμου, για την κάλυψη όλων των ξενοδοχείων Α και Β κατηγορίας στην χώρα μας, κατά ευθυγράμμιση όλων των αντίσοιχων ξενοδοχείων της Ευρώπης.
Πλούσια τα σχέδια, πλούσια τα χρώματα, πολλές και οι τεχνικές κατασκευής της.Βελουτέ, κομμένες ίσιες, berber. Πρώτη απόδειξη του άτοπου στους αφορισμούς λοιπόν, ειναι η χρησιμοποίηση τους, από όλα τα σπίτια των ανεπτυγμένων κοινωνιών, και κρατών που σέβονται τον πολίτη και την ποιότητα ζωής του, βάζοντας υψηλά στάνταρ στους ελέγχους τους. Η συνέπεια ειναι το πλήθος από τα σχέδια, ώστε καλύπτουν όλα τα γούστα που απαιτεί η διακοσμηση. Κλασσικά, μοντέρνα, παιδικά, και όλα αυτά σε τεράστια ποικιλία.
Τα ερωτήματα περί υγιεινής, μπορούν να συμπικνωθούν σε δύο.
α) Τα σκουπίδια από τα παπούτσια μπορούν να μπουν ανάμεσα στις ίνες;
Η απάντηση ειναι απλή, όπως και η λύση. Τα σκουπίδια υπάρχουν κολλημένα στα παπούτσια, και μεταφέρονται επάνω στην μοκέτα όπως και στο μάρμαρο. Η μοκέτα λοιπόν και το χαλί, διαθέτουν αντιστατική επεξεργασία, σε όλα τα εργοστάσια του κόσμου. Και όχι μόνο. Διαθέτουν αντιμικροβιακές επεξεργασίες, για την αντιμετώπιση μικροοργανισμών που θα αναπτύσσονταν στα συνθετικά νήματα, αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη επεξεργασία. Τα συνθετικά νήματα, ειναι όλα παράγωγα του πετρελαίου. Αν φορέσετε ένα ρούχο, ένα μακό, ένα εσωρουχο, και γεμίσετε κοκκινίλες, να ξέρετε ότι το νήμα του δεν έχει τις επεξεργασίες που ορίζονται από τον νόμο. Το ίδιο και οι μοκέτες και τα χαλιά.
Τι κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τα σκουπίδια που μεταφέρονται με τα παπούτσια μας; Απλό. Καθαρίζουμε με ηλεκτρική σκούπα τον χώρο μας, μία με δύο φορές, η περισσότερες, αν υπάρχει η ανάγκη. Σε ένα κατάστημα π.χ που δέχεται επίσκεψη από 20 έως 200 η 2.000 άτομα την ημέρα, ε ίσως να θέλει 5 φορές την ημέρα. Το σκούπισμα, έχει και ένα άλλο τεράστιο πλεονέκτημα. Αν τα σκουπίδια που εναποθέτονται στην μοκέτα η το χαλί, δεν αφαιρεθούν, τότε καθώς το πατάμε, τα σπρώχνουμε δεξιά αριστερά, μπρος και πίσω, και κόβουν το νήμα από την ρίζα του. Λειτουργεί λοιπόν το σκουπίδι, σαν αιτία να λέμε ότι η μοκετα η το χαλι “κάθισε”. Δηλαδή, το νήμα κόπηκε, και αντί να έχει επαναφορά, έγινε το ίδιο ένα κομμένο σκουπίδι.
Δεύτερη συνεπαγωγή, ώστε να χαλάει το ταπέτο, είναι ότι καθώς αφαιρείται το κομμένο νήμα, η πλέξη του αραιώνει, και τότε η μοκέτα “κάθεται”, και το σχέδιο η το χρώμα χαλάει. Δηλαδή, αρκετά νήματα έφυγαν, κόπηκαν, και βλέπουμε ξαπλωτα τα υπάρχοντα νήματα, και μάλιστα στην πλαϊνη βαφή τους και όχι σε αυτήν που δημιούργησε αρχικά το σχέδιο, δίνοντας την εντύπωση της παλιάς και φθαρμένης μοκέτας και χαλιού.
β) Χνούδι. Ευεργετική ειναι η μοκέτα που ντύνει από τοίχο σε τοίχο ένα χώρο. Όλα τα αιωρούμενα σωματίδια τείνουν να ηλεκτριστούν και να ενωθούν με το νήμα του δαπέδου, όπως και των ρούχων. Η ένωση αυτή ειναι πιο ισχυρή από την τάση τους, να μπούν στις εισόδους αναπνοής μας, μύτη και στόμα. Και η συγκέντρωση, συσσωρευση και απομάκρυνση αυτών των αιωρούμενων σωματιδίων, ειναι πολύ πιο εύκολη και υγιεινή όταν γίνεται με την σκούπα από το δάπεδο. Παρατηρείστε δάπεδα χωρίς μοκέτα η χαλί, πως οι σκόνες μαζεύονται και κολλάνε κάτω από καναπέδες κρεβάτια κλπ, και κάνουν βόλτες στο σπίτι, γλυστρώντας πάνω σε πλακάκια και μάρμαρα. Οι μάλλινες μοκέτες και χαλιά, ενώ παλιότερα εθεωρούντο πιο υγιεινά από τα συνθετικά, η τεχνολογία τα έκανε το ίδιο υγιεινά. Τα μάλλινα ειναι πιο μαλακά στην αφή, δίνοντας την αίσθηση της αρχοντιάς, της αριστοκρατίας, η στους λαϊκότερους της αίσθηση του μερακλώματος. Παράγουν χνούδια, το πρώτο καιρό, όταν ειναι καινούργια, αλλά μέσα στις δύο πρώτες εβδομάδες, με το σκούπισμα, το πρόβλημα εξαλείφεται δια παντός. Άλλωστε σήμερα, η δυνατότητα σύμμεικτων υλικών, π.χ 80% μαλλί και 20% συνθετικό (κυρίως ακρυλικό) εξαφανίζουν το πρόβλημα.
… και λίγο ΙΣΤΟΡΙΑ
Χαλί λοιπόν, και η εξέλιξη του η μοκέτα. Υπήρχαν στα παλάτια, και κάλυπταν τεράστιους χώρους δίνοντας συμβολισμούς και μεγαλοπρέπεια. Τα κασμιρ, τα μπουχάρα, τα κλεοπάτρα, ήταν μία ιστορία από “τις χίλιες και μια νύκτες”, ένα ζωντανό παραμύθι που σε συντρόφευε πάντα μεσα στο σπίτι σου, και συγκατοικούσες, με το μύθο και το δίδαγμα του. Υπήρχαν όμως και σε όλα τα άλλα σπίτια, ακόμα και τα φτωχότερα. Υφαντά, χειροποίητα χαλιά, φτιαγμένα στους αργαλειούς των φτωχών, φτιάχνανε παραστάσεις από τα χωριά τους, την οικογένεια τους, έγραφαν τα ονόματα των γονιών των παπούδων και των αδελφών, έγραφαν τις καλλίτερες ευχές τους και το έδιναν στο νιόπαντρο ζευγάρι, προσπαθώντας να κρατήσουν την οικογενειακή ρίζα και συνέχεια μέσα από ένα χαλί.
Χαλιά κοσμήματα, ανάμνηση και οικογενειακό δέσιμο. Γιαυτό και η αγορά χαλιών, μέχρι πριν 15 έως 20 μόλις χρόνια, αποτελούσε βασικό στοιχείο της προίκας. Χαλιά επώνυμα Τεχεραν, Πέρσικα, κλπ, ολόμαλλα, τα αγόραζαν οι γιαγιάδες και οι μαμάδες, με δόσεις που κρατούσαν χρόνια, ώστε την ώρα του γάμου να στολίσουν το σπίτι των νιόπαντρων. Ήταν ακριβές αγορές, και εθεωρούντο ακριβή επένδυση μέσα στο σπίτι. Αυτά όμως πάνε.
… και λίγο ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Πίσω στα δικά μας λοιπόν. Πολύ ωραία σας στα ειπα, και αυτά ειναι η μία αλήθεια. Δυστυχώς όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά. Πριν 12 χρόνια περίπου, αρχίζει η κούρσα για την είσοδο μας στην ΕΟΚ, και πρέπει να δείξουν οι κυβερνούντες μας, ότι ο μισθός του Έλληνα του φτάνει και του περισσεύει. Ειναι η κομπίνα που η επόμενη κυβέρνηση κατήγγειλε την προηγούμενη ότι παρουσίαζε πλαστά στοιχεία για την είσοδο μας στην ΕΟΚ, αλλά κάτι τρέχει στα γύφτικα.
Γύφτικα λοιπόν, και οι γύφτοι εμφανίζονται στις λαϊκές αγορές, να πουλάνε χαλιά και μοκέτες στα ίδια σχέδια και χρώματα με τα καταστήματα, σε τιμές μισοτιμής η το 1/3 της τιμής από αυτά των μαγαζιών. Παράνομα μεν, γιατί οι λαϊκές πουλάνε βάσει νόμου, μόνο είδη τροφίμων και τίποτα άλλο, παρανομία που υπάρχει μέχρι σήμερα, χωρίς κανένας εισαγγελέας, αστυνόμος, δήμαρχος να παρεμβαίνει. Οι πολιτικοί λόγοι, που ειναι κυρίως κοινωνικοί βέβαια, απλοί και απλοϊκοί, θα τους καταγράψουμε εν συντομία. Στις φορολογικές δηλώσεις οι φορολογούμενοι, κατέθεταν έξοδα σουπερμάρκετ, σχολικά κλπ με αποδείξεις, ενώ τις ανάγκες των χαλιών, των ρούχων, των παπουτσιων κλπ, που αγόραζαν από τις λαϊκές χωρίς αποδείξεις, δεν τις αποδείκνυαν. Έτσι λοιπόν, αν έπαιρναν, π.χ 1000 ευρώ, έλεγαν βάσει αποδείξεων, καταναλώνουν π.χ 600, άρα περισσεύουν στην τράπεζα 400, και επομένως φαινόμαστε πλούσιοι, και ας φτωχαίναμε μέρα με την μέρα. Έτσι μπήκαμε στην ΕΟΚ, και αυτή ήταν η απάντηση του τότε υφυπουργού οικονομικών στο προεδρείο του σωματείου Χαλιού μοκέτας, το 1997, γιατί δεν κυνηγούνται οι παράνομοι πωλητές χαλιού και μοκέτας. Γιατί φαινόμαστε πλούσιοι, και οι αγορές χωρίς αποδείξεις, κρύβουν την φτώχια.
Πως κατεβαίνουν οι τιμές στις λαϊκές αγορές;
ΤΣΙΓΓΑΝΟΙ, λαϊκή και ΠΟΙΟΤΗΤΑ
Απλό. Οι τσιγγάνοι δε πληρώνουν ενοίκια, φπα, και κάτι άλλο. Ποιότητα.
Ονομαστοί οι τσιγγάνοι στις διεθνεις εκθέσεις, οι οποίοι παζάρευαν χαμηλές τιμές, από τα αντίστοιχα εργοστάσια. Ονομαστοί και ¨γραφικοί” οι τρόποι πληρωμής τους. Σε σακούλες σκουπιδιών μετέφεραν εκατομμύρια τότε δραχμές, ζητώντας τις φτηνότερες τιμές, …και τις πέτυχαν, όπως και τις πετυχαίνουν. Διπλάσιος αριθμός αγορών σε χρήματα από τους τσιγγάνους, από ότι στις συνολικά 15 εισαγωγικές εταιρείες, αλλά με δεδομένο ότι οι έλληνες εισαγωγής έφερναν ποιοτικά προϊόντα, φτηνά, ακριβά και ενδιάμεσες ποιότητες, ενω οι τσιγγάνοι μόνο φτηνές ποιότητες, διακινούσαν τετραπλάσιες η πενταπλάσιες ποσότητες τετραγωνικών μέτρων από ότι όλα τα μαγαζιά της Ελλάδας. Κέντρο τους η μόλις πρόσφατα πληγείσα και από τις φωτιές και από τον σεισμό Κάτω Αχαγιά, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα. Πάνω από το μισό χωριό αγοράστηκε από τους τσιγγάνους και γίνεται το πανελλαδικό κέντρο διακίνησης μοκέτας χαλιού. Ένας κλάδος κλονίστηκε και κλονίζεται, και όλα καλά, αυτά έχει ο ανταγωνισμός. Αυτά μόνο;
Υγεία λοιπόν, και ας γυρίσουμε στο αρχικό μας θέμα.
Η χαμηλή πώληση χαλιών και μοκετών, οφείλεται, σε τρεις λόγους.
α) Δεν πληρώνουν ενοίκια, υπαλλήλους κλπ, και αυτό ειναι θεμιτό, αφού το επιτρέπει ο τρόπος ζωής τους, αλλά ίσως το μόνο θεμιτό.
β) Δεν πληρώνουν φπα και εφορία, σε αντίθεση με όλους τους καταστηματάρχες. Αδιάφορο αλλά ας το αναφέρω, γιατί αυτά που έπαθε ο κλάδος τα έπαθε και ο κλάδος των ρούχων, εσωρούχων,των παπουτσιών, πιάτων, ποτηριών κλπ.
Οι καταστηματάρχες κυνηγημένοι σαν εύκολη λεία απο την εφορία, οι έμποροι χαλιού και μοκέτας κλείνουν τις επιχειρήσεις χάνουν σπίτια και παθαίνουν τα συνοδευτικά εγκεφαλικά και καρδιακά επισόδεια, γιατί σταματούν τα παιδιά τους από τις σπουδές τους, δεν τα βγάζουν πέρα σαν οικογενειάρχες, και βέβαια μέσα από το άγχος που τους κυριεύει κάποιοι πεθαίνουν και κάποιοι αχρηστεύουν την υγεία τους. (τελικά εχθροί δεν ειναι μόνο οι Τούρκοι, αλλά και οι δικοί μας, οι αδίσταχτοι που κουμαντάρουν τις ζωές μας.)
γ) Τα χαλιά και οι μοκέτες που έρχονται, δεν πληρούν καμμιά προδιαγραφή υγειϊνής.
- Τα προϊόντα δεν ειναι αντιστατικά. Χνούδια, σκόνες, σκουπίδια, ακουμπάνε πάνω στα νήματα, και δεν καθαρίζονται με την ηλεκτρική σκούπα. Ο στατικός ηλεκτρισμός που υπάρχει στο ανεπεξέργαστο νήμα, ηλεκτρίζει και δεν αφήνει τίποτα να φύγει
- Το νήμα ειναι στην πρωτογενή μορφή του, και δεν τηρεί καμμιά υγειϊνή προδιαγραφή. Ειναι στερεοποιημένο πετρέλαιο. Όποιος πατούσε ξυπόλητος, τα πόδια του κοκκίνιζαν και φουσκαλιάζανε.
Οι παραγγελίες των τσιγγάνων, να ειναι τα προϊόντα όσο γίνεται φτηνότερα, αγοράζοντας μετρητοίς, έκανε τους εργοστασιάρχες να τα παράγουν συμφωνα με τις παραγγελίες των πελάτών. Όσο γίνεται φτηνότερα. Έτσι λοιπόν πατούσαμε και παίζαμε με τα παιδιά μας πάνω στο στερεοποιημένο πετρέλαιο.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η κατάσταση ειναι ακόμα ίδια, εδώ και 12 περίπου χρόνια. Τα χαλιά κοσμήματα υπάρχουν αλλά ειναι μόνο στα μαγαζιά, και ο καταναλωτής δεν ξέρει γιατί βρίσκει τα ίδια, στην όψη και στα σχέδια στην λαϊκή αγορά, αλλά στο 1/3 της τιμής. Δεν ξέρει τι διαφορές υπάρχουν στην υγεία του, αλλά και στην χρηστικότητα του.
Ακούει τον γιατρό βγάλτε όλα τα χαλιά από τα σπίτια και δεν ξέρει, τι να κάνει. Πολλοί οι φόβοι, πολλοί οι αφορισμοί, σε μια κοινωνία που δεν ενδιαφέρεται για την ποιότητα ζωής, και δημιουργεί μόνο πανικούς.
Πλατιάσαμε ίσως, πιάσαμε μεγάλο μέρος της αλυσίδας που λέγεται χαλί και μοκέτα, αλλά αυτή ειναι και η δυναμική των blogs. Κουβέντα και πληροφορία εφ όλης της ύλης. Να συνοψίσουμε λοιπόν στα πρακτικά.
Χαλί λοιπόν και μοκέτα. Ένα υγιεινό στόλισμα στο σπίτι. Τι ξέρουμε και τι προσέχουμε
- Άριστο διακοσμητικό στοιχείο είτε από τοίχο σε τοίχο, ειτε σαν κάλυψη κεντρικού χώρου πάνω σε πλακάκι η μάρμαρο.
- Αγορά από κατάστημα με την εγγύηση των προδιαγραφών, που αναγράφονται πίσω από κάθε χαλί, και στο ξεκίνημα της κάθε ρολού μοκέτας.
- Καθάρισμα με την ηλεκτρική σκούπα, ανάλογα την χρήση, καθημερινά τουλάχιστον μια φορά, και πλύσιμο, επιτόπου η σε καθαριστήριο μια φορά τον χρόνο.
Αυτά ειναι αρκετά και ασφαλή.
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply